Finger style, For Eliza

Το ηχοτάξιο θα προχωρήσει σε αναρτήσεις tab με την τεχνική finger style.
Πρόκειται για δύσκολο τρόπο παιξίματος, που απαιτεί μελέτη και άψογη τεχνική.
Απευθύνεται κυρίως σε προχωρημένους κιθαρίστες.
Για την  σταδιακή και ομαλή είσοδο των μαθητών στην εντυπωσιακή τέχνη του finger style, θα δημοσιεύσουμε tabs
με λίγα μέτρα και απλή γραφή,
όπως και ασκήσεις αρπισμάτων και ρυθμικών μοτίβων.
Ως πρώτο δείγμα επιλέξαμε ένα γνωστό κομμάτι κλασικού ρεπερτορίου.

* Όλα τα κείμενα αποτελούν μέρος της εργασίας ''ηχοτάξιο'' του Γ. Χατζούδη

Πρόλαβε !


Εσύ,
που θεωρείς τον εαυτό σου τόσο αδύναμο,
εσύ που  τόσο αβίαστα ξεστομίζεις το
 ''Τίποτα δεν περνάει απ' το χέρι μου'',
έφτασε επιτέλους η ώρα
να σταθείς στα πόδια σου,
να πάρεις τη ζωή τη δική σου κι όλων των ανήμπορων στα χέρια σου
 και να βάλεις ένα ΤΕΛΟΣ στον ολέθριο κατήφορο.
Η ευθύνη βαραίνει τον καθένα μας
Να θυμάσαι πάνω σε ποια χώματα γεννήθηκες.
Κι αν δε μπορείς να θυμηθείς, ή δεν θέλεις,
τότε κατέβα στην τρύπα σου και κρύψου.
Ή ...ξενιτέψου
Αλλά μάθε ότι πουθενά στον πλανήτη
 δεν θα σώσεις το τομάρι σου
Κι αν ακόμα το σώσεις, δε θ' αξίζει μια
Θα είναι ένα θλιβερό τομάρι με αλυσίδες
Ήρθε ο καιρός να διαλέξουμε..
Ελεύθεροι ή δούλοι

Νερό-επικίνδυνα ψέματα

Νερό: Καιρός να αφήσουμε τα «πρέπει»

Από τον Ανδρέα Ζουρδό, Διαιτολόγο διατροφολόγο
Πόσες φορές έχετε ακούσει ότι το «άφθονο νερό» είναι απαραίτητο για  ένα καλό σώμα; Αυτός ο αστικός μύθος κυκλοφορεί στα γυμναστήρια και συχνά αναπαράγεται από περιοδικά που ασχολούνται με την διατροφή. Η εμμονή για άφθονο νερό είναι από τις πιο περιττές και  επικίνδυνες συμβουλές που μπορεί να ακολουθήσει κανείς. Και αυτό γιατί σκοντάφτει στην βασική αρχή της τοξικολογίας που λέει πως  «οποιαδήποτε ουσία μπορεί να είναι βλαβερή και αυτό εξαρτάται από την δόση». Το πολύ νερό όντως μπορεί να προκαλέσει βλάβες και είναι αναγνωρισμένο εδώ και δεκαετίες. Πιο συγκεκριμένα μπορεί να προκαλέσει μέχρι και τον θάνατο και υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις ανθρώπων που πέθαναν από την υπερβολή στο νερό.
Δρομέας μεγάλων αποστάσεων που υποφέρει από υπερβολική δόση νερού.Δρομέας μεγάλων αποστάσεων που υποφέρει από υπερβολική δόση νερού.
Το νερό είναι υποτονικό σε σχέση με το αίμα , δηλαδή έχει λιγότερο νάτριο απ΄ ότι το αίμα μας. Όταν πίνουμε νερό διαλύουμε περαιτέρω το νάτριο στο αίμα μας και μειώνουμε την συγκέντρωση του. Δηλαδή κάνουμε τα πράγματα χειρότερα αφού η υπερβολική ποσότητα νερού μπορεί να προκαλέσει υπονατριαιμία.Η αλήθεια είναι ότι η υπερκατανάλωση νερού άνευ λόγου δεν προάγει καμία θετική αλλαγή στο σώμα μας και μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό. Οι ηλεκτρολύτες είναι εξίσου σημαντικοί όσο το νερό. Τουλάχιστον όσον αφορά το νερό η υπερβολή και η εκκεντρικότητα από το κανονικό δεν μας οδηγούν σε αθλητικές ελίτ.

Πόσες φορές έχετε ακούσει πώς  «αν περιμένετε μέχρι να διψάσετε είναι πολύ αργά γιατί είστε ήδη αφυδατωμένοι» ; Είναι άγνωστο από πότε ακριβώς έπαψε  η δίψα είναι ένας επαρκής μηχανισμός του ανθρωπίνου σώματος. Το νερό είναι ζωτικά απαραίτητο στον άνθρωπο αλλά το δόγμα ότι η δίψα δεν επαρκεί για μας προειδοποιήσει αναπαράγεται  πολύ τελευταία και χωρίς καμία τεκμηρίωση. Εξελικτικά,    αυτό η άποψη δεν μπορεί να σταθεί. Γιατί;  Αν η δίψα δεν ήταν επαρκής μηχανισμός προφύλαξης από την αφυδάτωση οι πρόγονοι μας δεν θα είχαν επιβιώσει και εμείς δεν θα ζούσαμε. Αυτό ισχύει για τα υπόλοιπα μέλη του ζωικού βασιλείου που πίνουν όταν διψούν και όχι προληπτικά.  Σύμφωνα με την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας από τον καθηγητή Noakes (ο οποίος έχει συμμετάσχει και σε αρκετούς μαραθωνίους)  δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι οι αθλούμενοι που εμπιστεύονται το μηχανισμό της δίψας τους έχουν κάποιο μειονέκτημα από πλευράς απόδοσης σε σχέση με όσους πίνουν προληπτικά.   Το να πίνουμε νερό προληπτικά δεν στηρίζεται από επιστημονικής πλευράς.Από την άλλη αν έρθει κάποιος στο γυμναστήριο να σας ρωτήσει «κάθε πότε να πίνω νερό και πόσο;» και απαντήσετε « δεν έχει σημασία, πίνε όποτε διψάς» μπορεί να φανεί ότι τον σνομπάρετε και ίσως σας πει άσχετο που δίνετε τόσο ρηχή απάντηση χωρίς «πρέπει» και υπερβολές. Χωρίς αμφιβολία, κάτι τέτοιο δεν πείθει για επιστημονικό συμπέρασμα αφού δεν ακούγεται αρκετά παρεμβατικό και απόλυτο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει επαρκή τεκμηρίωση. Συμπερασματικά , οι αποδείξεις δείχνουν πως οι αθλούμενοι που πίνουν κατά βούληση έχουν βέλτιστη απόδοση χωρίς ρίσκο για την υγεία τους σε αντίθεση με αυτούς που πίνουν προληπτικά.
Αναδημοσίευση από ''Μεταβολισμός''


2016 ανθρωπάκο

Λοιπόν, ξάπλωσε στον καναπέ σου
και για ακόμα ένα βράδυ,
άνοιξε την μαύρη πληγή της κακιάς σου μοίρας,
το ηλίθιο χαζοκούτι σου.
Άνοιξε μια παγωμένη μπύρα
και μαζί της, ρούφα όλη την μαύρη μουτζούρα
που θα καλύψει κι άλλο τον μαυρισμένο εγκέφαλό σου..
Δεν είναι καιρός για ηρω'ι'σμούς ανθρωπάκο.
Λούφαξε στη μίζερη γωνιά σου
κι άφησε τους άλλους να βγάλουν το φίδι
Μην αρπάξεις και καμιάν αδέσποτη.

Τζιμ Μόρισον

  Να εκθέσεις τον εαυτό σου στον βαθύτερο φόβο σου


 Αποτέλεσμα εικόνας για morrison doors
PiShare673
8 Δεκεμβρίου 1943, γεννήθηκε Τζιμ Μόρισον (James “Jim” Douglas Morrison). Το 1970 έδωσε μια εκ βαθέων συνέντευξη στη Lizzie James. Αναδημοσιεύτηκε συμπληρωμένη το 1981 σε ειδικό αφιέρωμα του Creem Magazine για τα δέκα χρόνια από τον θάνατό του. Ας τη διαβάσουμε
Lizzie James: Νομίζω ότι οι οπαδοί των Doors σε βλέπουν ως σωτήρα, σαν ένα ηγέτη που θα τους ελευθερώσει. Πως νιώθεις γι αυτό; Είναι ένα βαρύ φορτίο. Έτσι δεν είναι;
Jim Morrison: Είναι παράλογο.Πως μπορώ εγώ να ελευθερώσω κάποιον που δεν έχει τα κότσια να σηκωθεί από μόνος του και να κηρύξει την ίδια του την ελευθερία; Νομίζω ότι είναι ψέμα. Οι άνθρωποι θέλουν να είναι ελεύθεροι , όλοι επιμένουν ότι η ελευθερία είναι αυτό που θέλουν περισσότερο, το πολυτιμότερο που ένας άνθρωπος μπορεί να έχει. Άλλα αυτά είναι μαλακίες! Οι άνθρωποι φοβούνται να ελευθερωθούν και έτσι κρατιούνται από τις αλυσίδες τους. Πολεμάνε όποιον πάει να κόψει αυτές τις αλυσίδες. Είναι η ασφάλειά τους. Πως περιμένουν λοιπόν απο εμένα να τους ελευθερώσω αφού οι ίδιοι δεν το θέλουν για τον εαυτό τους πραγματικά;
Lizzie James: Γιατί νομίζεις ότι οι άνθρωποι φοβούνται την ελευθερία;
Jim Morrison: Νομίζω ότι οι άνθρωποι αντιστέκονται στην ελευθερία γιατί φοβούνται το άγνωστο. Αλλά είναι ειρωνεία… Αυτό το άγνωστο κάποτε ήταν πολύ γνωστό…Είναι εκεί που οι ψυχές μας ανήκουν. Να εκθέσεις τον εαυτό σου στον βαθύτερο φόβο σου. Μετά από αυτό, ο φόβος δεν έχει καμία εξουσία, και ο φόβος της ελευθερίας συρρικνώνεται και εξαφανίζεται.Είσαι ελεύθερος.

Lizzie James: Τι εννοείς όταν λες ελευθερία;
Jim Morrison: Υπάρχουν διάφορα είδη της ελευθερίας – υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση … Το πιο σημαντικό είδος της ελευθερίας είναι να είσαι αυτό που πραγματικά είσαι. Μπορείς να εγκαταλείψεις την ικανότητά σου να αισθάνεται και σε αντάλλαγμα, βάζεις μια μάσκα. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία μεγάλης κλίμακας επανάσταση έως ότου υπάρξει μια προσωπικήεπανάσταση, σε ατομικό επίπεδο.Πρέπει να συμβεί μέσα σου πρώτα.
Μπορείς να διώξεις την πολιτική ελευθερία ενός ανθρώπου και δεν θα τον βλάψεις – εκτός και αν στερήσεις την ελευθερία του να αισθάνεται. Αυτό μπορεί να τον καταστρέψει.
Lizzie James: Πως μπορεί όμως κάποιος να σου στερήσει την ελευθερία του να αισθάνεσαι;
Jim Morrison: Μερικοί άνθρωποι παραδίδουν την ελευθερία τους πρόθυμα – αλλά άλλοι αρνούνται να την παραδώσουν.Η φυλάκιση αρχίζει απο τη γέννηση. Κοινωνία, γονείς, αρνούνται να σου δώσουν την ελευθερία που έχεις όταν γεννιέσαι. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να τιμωρήσεις έναν άνθρωπο επειδή τολμάει να αισθάνεται. Βλέπεις όλοι τριγύρω του έχουν καταστρέψει την ικανότητα του από τη φύση να αισθάνεται. Μιμείσαι ότι βλέπεις.
Lizzie James: Θες να πεις ότι είμαστε, στην πραγματικότητα, σε μία μια κοινωνία που στερεί από τους ανθρώπους την ελευθερία να αισθάνεται;
Jim Morrison: Σίγουρα … δάσκαλοι, θρησκευτικοί ηγέτες–ακόμη και οι φίλοι, ή λεγόμενοιφίλοι που αναλαμβάνουν όταν οι γονείς εγκαταλείπουν. Απαιτούν να αισθανόμαστε μόνο τα συναισθήματα που θέλουν και περιμένουν από εμάς. Είμαστε σαν ηθοποιοί–που ήρθαν χαλαράσε αυτόν τον κόσμο για να περιπλανηθουν στη αναζήτηση ενός φαντάσματος … ατέλειωτα να ψάχνουμε για μία μισό–ξεχασμένη σκιά της χαμένης πραγματικότητας μας. Όταν οι άλλοι απαιτούν από εμάς να είμαστε οι άνθρωποι που εκείνοι θέλουν να είμαστε, μας αναγκάζουν να καταστρέψουμε το πρόσωπο που πραγματικά είμαστε. Αυτό είναι ένα λεπτοδουλεμένο είδος δολοφονίας και το διαπράττουν γονείς που υπεραγαπάνε τα παιδιά τους και λοιποί συγγενείς με χαμόγελο στα πρόσωπά τους
Lizzie James: Πιστεύεις ότι είναι δυνατό για ένα άτομο να απελευθερωθεί από αυτές τις δυνάμεις καταστολής μόνος του;
Jim Morrison: Αυτού του είδους η ελευθερία δεν μπορεί να χορηγηθεί. Κανείς δεν μπορεί να το κερδίσει για σας. Θα πρέπει να το κάνετε μόνοι σας. Αν δείτε κάποιον άλλο να το κάνει για σας – κάποιος έξω από τον εαυτό σας – είστε ακόμα αυτοί που εξαρτώνται από τους άλλους. Είσαιακόμα ευπρόσβλητα μέσα σε αυτές τις καταπιέσεις και τις εξωτερικές δυνάμεις του κακού.
Lizzie James: Δεν είναι δυνατό για τους ανθρώπους που θέλουν να ενώσουν αυτή την ελευθερία, να συνδυάσουν τις δυνάμεις τους, μαζί με τις δυνάμεις των άλλων; Πρέπει να είναι εφικτό.

Jim Morrison: Οι φίλοι μπορούν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον. Αληθινός φίλος είναι εκείνος που σου επιτρέπει να έχεις απόλυτη ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου, και κυρίως να αισθάνεσαι. Ή και να μην αισθάνεσαι. Ό,τι τυχαίνει και να αισθάνεσαι, οποιαδήποτε στιγμή ο πραγματικός φίλος σου θα είναι μια χαρά μαζί σου και θα σε αποδεχτεί. Αυτή είναι η πραγματική αγάπη: να αφήνεις αυτόν που αγαπάς να είναι αυτό που πραγματικά είναι
Οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπάνε αυτό που προσποιούμαστε ότι είμαστε. Και για να διατηρήσουμε την αγάπη τους, συνεχίζουμε να προσποιούμαστε, μέχρι που στο τέλος μαθαίνουμε κι εμείς να αγαπάμε την ψεύτικη εικόνα μας. Είναι αλήθεια πως οι άνθρωποι μένουν κλειδωμένοι σε αυτήν την εικόνα και το λυπηρό είναι ότι τη συνηθίζουν. Είναι εξαρτημένοι από τη μάσκα τους. Αγαπάνε τις αλυσίδες τους. Ξεχνάνε αυτό που πραγματικά είναι και αν τολμήσεις να τους το θυμίσεις σε μισούνε γι αυτό. Αισθάνονται ότι πας να τους κλέψεις την πιο ακριβή τους ιδιοκτησία.
Lizzie James: Είναι ειρωνικό – είναι λυπηρό. Δεν βλέπουν ότι αυτό που προσπαθείς να κάνεις είναι να τους δείξεις ποιος είναι ο δρόμος προς την ελευθερία;
Jim Morrison: Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν ιδέα τι χάνουν. Η κοινωνία τοποθετεί μιαυπέρτατη αξία για τον έλεγχο – κρύβοντας αυτό που αισθάνονται.
Lizzie James: Σε κάποια σημεία της ποίησης σου θαυμάζεις και επαινείς ανοιχτά τους πρωτόγονους ανθρώπους, τους Ινδιάνους για παράδειγμα.
Jim Morrison: Δες άλλοι πολιτισμοί πως ζουν . Ειρηνικά σε αρμονία με τη φύση, τη γή , τα ζώα. Δεν χτίζουν πολεμικούς μηχανισμούς ούτε χαρτονομίσματα δολαρίων για να επιτεθούν σε άλλες χώρες που τα πολιτικά τους ιδανικά δεν συμφωνούν με τα δικά τους.
Lizzie James: Ζούμε σε μία άρρωστη κοινωνία.
Jim Morrison: Είναι αλήθεια … και μέρος της αρρώστιας δεν είναι να γνωρίζουμε πως είμαστε άρρωστοι… Η κοινωνία μας έχει πάρα πολλά για να διατηρηθεί – η ελευθερία καταλήγει στο κάτω μέρος της λίστας.
**********
Ο Τζέημς «Τζιμ» Ντάγκλας Μόρισον (James “Jim” Douglas Morrison) (8 Δεκεμβρίου 1943 – 3 Ιουλίου 1971) ήταν ένας Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε στη Μελβούρνητης Φλόριντα και ήταν ο τραγουδιστής και στιχουργός του δημοφιλούς αμερικάνικου ροκ συγκροτήματος The Doors. Θεωρείται ένας από τους πιο χαρισματικούς ερμηνευτές στην ιστορία της ροκ μουσικής.