Παντελής Θαλασσινός

Αποτέλεσμα εικόνας για π θαλασσινος φωτο

Πόσα συγχαρητήρια μπορεί  να αξίζει ένας τραγουδοποιός,
ο  οποίος αναρτά στην προσωπική του ιστοσελίδα
 παρτιτούρες αρκετών τραγουδιών του...Δωρεάν βέβαια.
Θερμά συγχαρητήρια στον ΠΑΝΤΕΛΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ.
Έπραξε το αυτονόητο
Ελπίζουμε και προσδοκούμε, το παράδειγμά του,
πολύ σύντομα να το ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι,
περισσότερο ή λιγότερο διάσημοι..
Αφορά την Γνώση και διευκολύνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τους αυριανούς μουσικούς, που θα ασχοληθούν με το ποιοτικό τραγούδι κι όχι με την σαβούρα.

* Επιτέλους, αισθανόμαστε  και 'μεις στο ηχοτάξιο,
μια μικρή δικαίωση.
Για τις φωνές μας,  τόσα χρόνια τώρα
Αγαπητοί συνθέτες και τραγουδοποιοί ΄..
Ίσως χάσετε  από μια τέτοια κίνηση   κάποια χρήματα..
Κερδίζετε όμως πολλαπλάσια.....
 Κερδίζετε  Εκτίμηση και Αξία στα μάτια όλων και κυρίως των νέων μουσικών
Να είσαι καλά Παντελή

Με εκτίμηση
Γ. Χατζούδης

Θα γελάσει κι ο φτωχός


Νά' μαστε λοιπόν
Η παγκόσμια φούσκα ετοιμάζεται να σκάσει
Αλλά μη φοβάστε και
 μη λυπάστε συνάνθρωποι
Οι φούσκες δεν είναι παιχνίδια των ΑΠΛΩΝ ανθρώπων
Οι φούσκες σκάνε πάντοτε στα μούτρα των ΑΠΛΗΣΤΩΝ ανθρώπων,
εκείνων δηλ. που τις φουσκώνουν
Τώρα όλα τελειώνουν
Τώρα χτυπιούνται,τρέμουν κι απειλούν
Βλέπουν το τέλος που ζυγώνει
Να χαίρεστε ,οι απλοί ,δίκαιοι και τίμιοι 
Γυρίζει ο τροχός

ΟΥΚ ΕΙΘΙΣΤΑΙ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙ ΠΡΟΣΚΥΝΕΕΙΝ

Δεν συνηθίζεται στους Έλληνες να προσκυνούν




Στον Αρχαίο Ελληνικό κόσμο, η περηφάνια ήταν ένα συναίσθημα ανεπτυγμένο σε τέτοιον βαθμό, ώστε το προσκύνημα σε άλλον άνθρωπο (οποιοσδήποτε κι αν ήταν αυτός), θεωρούνταν πράξη κατάπτυστη, που μόνο βάρβαροι θα μπορούσαν να την τελέσουν.
Ακόμη κι όταν ήθελαν να προσευχηθούν στους θεούς τους, ούτε έσκυβαν κι ούτε γονάτιζαν, αλλά έτειναν τα χέρια προς τον ουρανό.
Στα Αρχαία Ελληνικά κείμενα, υπάρχει πλήθος επικριτικών και καταδικαστικών αναφορών για το προσκύνημα. Αναφέρονται ενδεικτικά:
«Οι Αιγύπτιοι δεν ομοιάζουν με τους Έλληνες· αντί να χαιρετηθούν όταν συναντηθούν στους δρόμους, προσκυνούν κατεβάζοντας μέχρι το γόνατο το χέρι» (Ηρόδοτος, «Ευτέρπη», 80).«Το προσκύνημα αφορά μόνον τους βάρβαρους» (Δημοσθένης 549.16).
«Οι Πυθαγόρειοι απείχαν από δεήσεις και ικεσίες κι από κάθε είδους ανελεύθερη κολακεία, ως άνανδρες και ταπεινές» (Ιάμβλιχος, «Πυθαγορικός Βίος», 236).
«Ο Μίνως, ως δικαστής στον Άδη, απέστελλε στους χώρους των ασεβών και τις ψυχές όσων είχαν την απαίτηση ή απλώς ανέχονταν να προσκυνούνται ενόσω ζούσαν» (Λουκιανός, «Νεκυομαντεία», 473).
Και μετά ήρθε η νέα μας .....θρησκεία....
Την θέση της περηφάνιας, πήρε η «ταπεινότητα» και η οσφυκαμψία.
Η εξαίρεση, έγινε κανόνας…
diadrastika.com

Αποκατάσταση

Λίγες ημέρες πριν την έναρξη των μαθημάτων για την επόμενη διδακτική περίοδο (16-17),
σκέψεις και διαπιστώσεις και πάλι στριφογυρίζουν στο μυαλό ,ψάχνοντας εναγωνίως τρόπους
να βρουν διέξοδο προ την ''κοινή θέα''.
Κοινώς..να επικοινωνήσουν.
Σκέφτομαι πως είναι απίστευτα εντυπωμένη στους ανθρώπινους νόες, η νοοτροπία του ''σπουδάζω - αποκαθίσταμαι''.Παίρνω πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά κλπ κλπ, κι έτσι εξασφαλίζω το επαγγελματικό μου μέλλον..
Δεν έχει πλέον καμία αξία και όφελος για τους ανθρώπους, η έννοια της ''δια βίου μάθησης''.
Ούτε σημαίνει και κάτι το ιδιαίτερο, αν ο σπουδαστής - μαθητής ή μαθήτρια,
δεν έχει αποκτήσει καμία ουσιαστική γνώση, παρά μόνον άχρηστη ποσότητα θεωρίας,
ανούσιο άθροισμα θεωρημάτων,  δογματικών διατυπώσεων και  ανούσιων επαναλήψεων.
Δεν εννοούμε να κατανοήσουμε το αυτονόητο: Η πραγματική γνώση δεν κλείνεται μέσα στα βιβλία των ανωτέρων θεωρητικών, ούτε και μέσα στα γραφεία των πρυτάνεων και των διδακτόρων των πανεπιστημίων.
Αλλά στην αγωνία του γονέα, να αποκατασταθεί το παιδί ,θυσιάζονται Γνώση και Σοφία.
Κάπως έτσι γεμίσαμε ''τενεκέδες'', άδεια κονσερβοκούτια, αχυρανθρώπους,
που κυριολεκτικά δεν γνωρίζουν τίποτα άλλο πέρα απ' το ''αντικείμενο'' τους..
Εξειδίκευση σημαίνει δυστυχία.
Το κυνήγι του χρήματος  καλά κρατεί
Αφού, εν έτι 2016, το χρήμα  εξακολουθεί να παραμένει
 το ύψιστο ιδανικό για την μεγάλη μάζα των ανθρώπων:
 Δηλαδή των μαζανθρώπων

Αν πας τραγουδώντας, θα έρθει σε σένα τραγουδώντας

Η ΔΡΑΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΤΑΟ. Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΣΕ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΟ ΤΑΟ. ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΟ.

Η ΔΡΑΣΗ ΧΥΝΕΙ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΤΑΟ. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΤΟ ΤΑΟ ΧΥΝΕΙ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΑΛΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ. ΚΟΙΤΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΟΥ ΡΕΕΙ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ, ΠΟΥ ΧΥΝΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ, ΕΙΝΑΙ ΔΡΑΣΗ. ΤΟΤΕ Ο ΩΚΕΑΝΟΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΟΥ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΙΜΑΛΑΪΑ, ΞΑΝΑΧΥΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΒΡΟΧΗ ΠΟΥ ΓΕΜΙΖΕΙ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΡΑΝΕΙΑ. ΤΩΡΑ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. ΤΩΡΑ Ο ΩΚΕANΟΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ.

ΣΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΔΙΝΕΙΣ, ΣΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΔΕΧΕΣΑΙ. ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ. ΚΑΙ ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΔΙΝΕΙΣ, ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΘΑ ΠΑΡΕΙΣ. ΕΠΕΙΔΗ ΟΣΟ ΑΔΕΙΟΣ ΕΙΣΑΙ, ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙΣ. ΚΑΙ ΑΝ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΤΑΟ ΕΠΙΣΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ.

Ο ΘΕΟΣ ΠΑΝΤΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Σ΄ΕΣΕΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΣΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ Σ΄ΑΥΤΟΝ. ΑΝ ΟΤΑΝ ΚΑΘΕΣΑΙ ΣΙΩΠΗΛΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ, ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΣΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ. ΕΔΩΣΕΣ, ΑΛΛΑ ΕΔΩΣΕΣ ΜΕ ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑ. ΑΝ ΕΔΙΝΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕ ΧΑΡΑ, ΤΟΤΕ, ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΣΑΙ ΗΣΥΧΑ, ΘΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ. ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ.

Ο ΘΕΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΣΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ, ΕΠΕΙΔΗ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ.

ΑΝ ΤΟΝ ΦΤΑΣΕΙΣ ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ, ΣΕ ΦΤΑΝΕΙ ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ. ΑΝ ΦΕΡΕΣΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΑΡΤΥΡΑΣ, ΑΝ ΠΑΣ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΛΕΓΟΝΤΑΣ, “ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΟΥ, Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΒΓΩ ΣΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ…” ΤΟΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΣΟΥ ΕΡΘΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ. ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΘΗΚΟΝ ΓΙ΄ΑΥΤΟΝ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΟΥ. ΘΑ ΠΕΙ “ΕΙΜΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ” ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ. ΑΛΛΑ ΑΝ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ, ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΕ ΦΛΑΟΥΤΟ.

ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ,

ΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ, ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΗΧΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΣΟΥ. ΑΝ ΠΑΣ ΣΤΟΥΣ ΛΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΙΣ ΚΑΤΙ, ΟΙ ΛΟΦΟΙ ΑΝΤΗΧΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΟ. ΟΛΗ Η ΥΠΑΡΞΗ ΑΝΤΗΧΕΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ. ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ, ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΕ ΣΕΝΑ. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΜΑ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΩΝ, ΟΤΙ ΠΡΟΣΒΑΛΕΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΑ ΣΕ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΖΩΗ. ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΑΝΟΗΤΟΣ! ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΚΟΥΤΟΣ!

ΑΛΛΑ Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΩΣΤΟΣ. ΛΕΕΙ: ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΔΙΝΕΙΣ, ΘΑ ΠΑΡΕΙΣ. ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΠΕΙΡΕΙΣ, ΘΑ ΘΕΡΙΣΕΙΣ. Ο ΘΕΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ Σ΄ΕΣΕΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΣΥ ΦΤΑΝΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ.

OSHO


Read more: http://neoellhn.blogspot.com/2016/08/blog-post_29.html#ixzz4JVCN9yON

Μα ο εχθρός είμαστε εμείς.....

Ας μη μας φοβίζουν οι απολίτιστοι και άκρως εχθρικοί και κακοί γείτονες.
Μόνοι βγάζουμε τα μάτια μας

Εμείς δεν δίνουμε ξένα ονόματα στα μαγαζιά μας ?
Και τις τελευταίες δεκαετίες και στα ίδια τα παιδιά μας ?
Πως π.χ  η Σωτηρία έγινε Σίσυ, η Αθανασία Νάνσυ και η Ευαγγελία Έβελιν ¨?
Εμείς δεν είμαστε εκείνοι που ακούν κάθε ξένη ποπ - ροκ - χιπ χοπ σαχλαμάρα,
χωρίς καν να καταλαβαίνουμε καλά καλά τι λένε τα τραγουδάκια ?
Ποιος, αν όχι εμείς, έχει θεοποιήσει κάθε τι ξενόφερτο σ' αυτή τη ρημαδοχώρα ?
Ποιος αγοράζει μετά μανίας ξένες ετικέτες και θεωρεί παρακατιανά τα Ελληνικά προ'ι'όντα ?
Ένα καλό παράδειγμα είναι η μπύρα....όλοι είμαστε πελάτες Ολλανδογερμανοδανών ζυθοποιών..
Ποιος να προτιμήσει τώρα Ελληνική μπύρα..
Εμείς δεν έχουμε απαξιωμένα τα Ελληνικά πανεπιστήμια, επιτρέποντας στους πολιτικούς  και τους πρυτάνεις να
 διαιωνίζουν τα κακώς κείμενα εντός και εκτός των αιθουσών ?
Πολύ λίγα είπαμε δυστυχώς
Μια βόλτα για μερικές ημέρες σε μια ευρωπα'ι'κή πόλη θα σας πείσει..
Ότι είμαστε ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΙ
Είμαστε αγενείς,παθητικοί, τεμπέληδες,μισαλλόδοξοι και κουτσομπόληδες
Δεν έχουμε κανενός είδους ανάπτυξη ή εξέλιξη, επειδή κατά βάθος
εμείς οι ίδιοι δεν την θέλουμε.
Διότι χρειάζεται εγρήγορση και ενεργητικότητα,οξύ πνεύμα και φαντασία,
καλαισθησία και  άρτια οργάνωση, στοιχεία που σαν λαός δεν διαθέτουμε.
Οι λίγοι Έλληνες που τα διαθέτουν όλα αυτά, ξεχωρίζουν σαν την μύγα μέσα στο γάλα
Ας αφήσουμε λοιπόν ήσυχους τους Γερμανούς, τους Άγγλους και τους Γάλλους..Είναι πάρα πολλά χρόνια μπροστά
Ας ψάξουμε εντός μας, να ξεριζώσουμε  το άρρωστο Εγώ μας,
αλλά και το μίσος και τον φθόνο για τις επιτυχίες των διπλανών μας,
του γείτονα, του συμμαθητή, του συγχωριανού , της αντίπαλης ομάδας...
Αλλιώς,
Άνθρωποι δεν θα γίνουμε ποτέ

Πρόγραμμα 2016-17 -Εγγραφές

Μετά τις  εργασίες ανακαίνισης
και από  15 - 9 έως και 31-10,
θα ξεκινήσουν οι εγγραφές  για την περιόδο 2016-17
και θα γίνει ο σχεδιασμός του νέου προγράμματος..
Στον χώρο του φροντιστηρίου από 18.00 έως 21.00 καθημερινά

Λεωνίδας Καβάκος


Ο Λεωνίδας Καβάκος (γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1967) είναι Έλληνας βιολιστής της κλασικής μουσικής και διευθυντής ορχήστρας Ως βιολιστής έχει κερδίσει βραβεία σε αρκετούς διεθνείς διαγωνισμούς και έχει ηχογραφήσει αρκετούς δίσκους των σημαντικότερων δισκογραφικών εταιρειών. Διετέλεσε επίσης καλλιτεχνικός διευθυντής της Καμεράτας του Ζάλτσμπουργκ και επισκέπτης μαέστρος της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου και της Συμφωνικής Ορχήστρας της Βοστώνης. Το μηνιαίο βρετανικό περιοδικό κλασικής μουσικής εγχόρδων The Strad τον έχει αποκαλέσει «ο βιολιστής των βιολιστών».

Ο Καβάκος γεννήθηκε στην Αθήνα και έμαθε βιολί σε ηλικία 5 ετών, καθώς ο πατέρας του Κωνσταντίνος και ο παππούς του ήταν επίσης βιολιστές, ενώ η μητέρα του πιανίστρια. Αργότερα σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο, όπου είχε δάσκαλο τον Στέλιο Καφαντάρη. Μία υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση του έδωσε τη δυνατότητα να παρακολουθήσει μαθήματα με τον δεξιοτέχνη Τζόζεφ Γκίνγκολντ στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα. Η πρώτη συναυλία στην οποία έπαιξε ο Καβάκος ήταν στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών το 1984. Μέχρι την ηλικία των 21 ετών είχε κερδίσει βραβεία στους περισσότερους σημαντικούς διεθνείς διαγωνισμούς βιολιού.

Ο Λεωνίδας Καβάκος ανακοινώθηκε ως ο νικητής του βραβείου Léonie Sonning Music Prize 2017. Αυτό το πολύ σημαντικό βραβείο απονέμεται κάθε χρόνο σε έναν διεθνώς αναγνωρισμένο συνθέτη, σολίστα, διευθυντή ορχήστρας ή τραγουδιστή. Από το 1959, η ξεχωριστή λίστα των νικητών αυτού του βραβείου περιλαμβάνει ονόματα – γίγαντες όπως: Sir Simon Rattle, Sir John Eliot Gardiner, Pierre Boulez, Mstislav Rostropovich, Miles Davis, Dietrich Fischer-Dieskau, Benjamin Britten και Leonard Bernstein.

Το βραβείο θα απονεμηθεί σε συναυλία στις 12 Ιανουαρίου 2017 στο Koncerthuset, DR Byen, με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Δανίας υπό τη διεύθυνση του Fabio Luisi, όπου ο Λεωνίδας θα παίξει κοντσέρτα για βιολί των J.S. Bach, Berg και Brahms.

Ο Λεωνίδας είναι ο 5ος βιολιστής που κερδίζει το συγκεκριμένο βραβείο. Πριν από αυτόν, είχε απονεμηθεί στους Yehudi Menuhin (1972), Isaac Stern (1982), Gidon Kremer (1989) και Anne-Sophie Mutter (2001).

“Ο Λεωνίδας Καβάκος είναι ένας από τους πιο εκφραστικούς βιολονίστες που μπορείτε να ακούσετε σήμερα” είπε ο Esben Tange διευθυντής του Ιδρύματος Léonie Sonning.

Το βιολί που κατέχει και χρησιμοποιεί ο Λεωνίδας Καβάκος είναι ένα Stradivarious ονόματι «Abergavenny» κατασκευασμένο το 1724.


Το διαβάσαμε από το: NA KAI MIA ΚΑΛΗ ΕΙΔΗΣΗ: Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΒΑΚΟΣ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΤΟΥ 2017!!! http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2016/07/na-kai-mia-2017.html#ixzz4HX7CRbTV